| OuOuh 的个人资料Ou-Ouh "Keen to LearN"照片日志 |  工具  帮助 |
|
9月30日 2 ตุลา พี่น้องค๊าบ 2 ตุลานี้ อู๋จะได้กลับไปทำงานแล้วนะค๊าบ เหอเหอ จากนี้ไปคงไม่ว่างๆเหมือนเคยแล้ว เด้อค่า ยังไงๆ มีไร ก็โทรมาน้าค๊าบบบบบบบบบ ยังอยากรู้เรื่องของพวกมึง(เพื่อน)เสมอ อิอิ แบบว่าเสือกง่ะ 5555
ปล. อ่านแล้ว เม้นท์ด้วย..... 9月18日 i like it!!!ปาฏิหารย์ที่รอคอย (Calories Blah Blah)
-------------------------------------------------------------------------------- เคยแอบมองเธออย่างนั้น เคยเก็บไปฝันเดียวดาย
เคยโกรธดวงดาวแสนไกลที่ไม่ดลใจเธอเลยสักครา รู้ว่าเป็นเพียงแค่ฝัน รู้ว่าตัวฉันเป็นใคร
ก็รู้แต่ไม่อาจห้ามใจ ก็ยังฝันไกลหวังไปเลื่อนลอย เผื่อจะมีสักคืน เผื่อจะมีสักวันที่มีปาฏิหารย์ช่วยทำให้ฝันจริงขึ้นมา
ได้เป็นคนรักเธอ ได้เป็นคนพิเศษในสายตา แม้ตื่นมาทุกอย่างจะหายและกลับไปเหมือนวันเก่า ยอมหากจะต้องผิดหวัง ยอมกลับไปเหงาดังเดิม
และยอมถูกความจริงซ้ำเติม แลกกับคืนหนึ่งให้ใจนอนฝันดี เผื่อจะมีสักคืน เผื่อจะมีสักวันที่มีปาฏิหารย์ช่วยทำให้ฝันจริงขึ้นมา
ได้เป็นคนรักเธอ ได้เป็นคนพิเศษในสายตา แม้ตื่นมาทุกอย่างจะหายและกลับไปเหมือนวันนั้น ยอมหากจะต้องผิดหวัง ยอมกลับไปเหงาดังเดิม
และยอมถูกความจริงซ้ำเติม แลกกับคืนหนึ่งที่เป็นคนรักเธอ 8月4日 ผ่านใจ จะมีใครเคยตั้งคำถามกับตัวเองแบบผมไหมว่า " เมื่อไหร่ หรือ จะมีใครบ้างมั๊ย ที่จะทำให้เรา มอบความรักให้กับคนๆนั้น ผ่านหัวใจ ไม่ใช่สายตา??? "
แล้วเพื่อนๆละพบคนนั้นหรือยัง?.............. 7月23日 ความตั้งใจ..... อยากรู้ว่าความตั้งใจของชีวิตมานหายไปไหนหมด เมื่อไหร่จะตั้งหน้าตั้งตาทามอะไรสักอย่างได้สักทีนะเนี่ย ทุกวันนี้ที่เป็นอยู่มานคืออารายกานแน่ อยากทามอะไร อยากเป็นอะไร แล้วนี่เป็นอะไร มาพิมบ้าบออะไรให้ใครอ่านทำไม แล้วคนอ่านมานจะมาอ่านทามไม(เง้อ) อยากไปไหน อยากเจออะไร อยากเจอใคร อยากหนีไปไหน แล้วจะอยู่ทำไม งงว่ะ
หรือชีวิตช่วงนี้มานขาดแรงบันดาลใจ ถึงไม่มีกำลังใจที่จะทามอะไร ต่อมิอะไร ให้ดำเนินไป อย่างที่ควรจะเป็น............
สรุป กูเป็นอะไร.......................เง้อ................ 7月12日 เจ็บมาพอแล้ว อีก 4 วัน ก็ จะเป็นคนว่างงานแล้ว หลังจากวันนั้น ชีวิตตู จะว่างเปล่าเหมือนหัวใจหรือป่าวก็หารู้ได้ไม่ แต่ที่แน่ๆ คงต้องขอพักกานซักหน่อย เหนื่อยมาพอสมควรกับการทามงานที่ไม่ค่อยเหมือนชาวบ้าน เซ็งมาพอสมควรกับกับชีวิตที่อีเหร็กเข็กขัก(เขียนไงวะ) แล้วก็เบื่อกับการรอคอยใครซ๊ากคน เริ่มสงสัยในตัวเองแล้วว่า ตูมันแย่หรือตูมันแย่มากๆ (กำ)
พอพอพอ เอาเป็นว่า เบื่อ เหนื่อย และเจ็บมาพอแล้ว พักซะทีดีก่า แล้วค่อยว่ากาน......... 6月26日 มันไม่ใช่ฝน แต่มันคือ พายุ อดทนเวลาที่ฝนพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ เวลาคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ....
6月22日 ชะตา บางครั้งสิ่งที่เรียกว่า โชคชะตา อาจจะต้องการให้เราอยู่เพื่อที่จะรอใครซักคน แต่สิ่งที่เรียกว่าโชคชะตาคงจะลืมคิดไปอย่างหนึ่ง.....ว่า
การรอคอย มันช่าง เงียบเหงา ปวดร้าว และทรมาน........... 6月8日 ทั้งๆ ที่รู้... เคยมั๊ยว่า การที่เราจะทำอะไรซักอย่าง แล้วทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่ามันจะผิดต่อใครซักคน แต่มันก็ห้ามใจไม่ให้ทำไม่ได้... 5月28日 รับน้อง!!! 555 หวาดดี นี่ก็ เพิ่งกลับมาจากรับน้อง นะเนี่ย เอา รูปมาลงแล้ว(ไปดูเอา) แล้วก้อเลยมาเขียนซักน่อย ไป รับน้องมา สนุกดีเหมือนกัน แต่อะไรๆมานก็ เปลี่ยนแปลงไปเยอะ คิดว่ามันสนุกมันก็ สนุกอ่ะนะ 555 ไปงานนนี้เจอโก๊ะ อาถรรพ์เลขคี่ ท่าทางมานจะอา อีกแล้ว 555 อยากรู้ไรไปถามมันดู ส่วนเรา ก็ ท่าทางจะไม่รอด เหมือนกานอาถรรพ์เลขคู่ เกือบจะมีเหมอืนกาน แต่ด้วยอาไร หลายๆอย่าง ก็ นะ อย่าดี กว่า "เจะ และ จาม" ส่วนเรื่องรายละเอียด ก็ ไอ โก๊ะ อ่ะ รู้ไปถามมันดู แล้ว กาน 555 แค่นี้แหละ... บะบาย 5月11日 ฟัง-แต่-เพลง สวัสดีเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่มาอ่านเด้อค่า อันดับแรก ก็อื่นต้องบ่นก่อน เป็นธรรมเนียมปฏิบัติ 555 เหนื่อยจิงคับพี่น้อง นอกจากจะต้องทำงานให้ได้ดีแล้ว ก็ต้องเรียนให้ให้ดี ด้วยเพื่อจะเอาไปช่วยให้สถานะทางการงานปลอดภัย แล้วยังต้องตีแบดให้ดีอีกอย่างน้อยก็ต้องสู้กับเหล่าอาเจ็ก อาแปะ และอาเฮียทั้งหลาย ได้อย่างไม่น่าอาย...
ลองๆ มาคิดดูแล้ว ถ้าคนเราจะทำอะไรทุกอย่าง แค่ไม่ให้ขาดตกบกพร่องนะ ไม่ต้องแบบเทพมันซะทุกเรื่องเนี่ย ก็เป็นเรื่องที่ยากแล้ว เพราะคนเรามีความถนัดไปที่ต่างกันไป ให้คนเป็นใบ้มาร้องเพลงดิจะรู้เรื่องมะ!!! (เกินไปว่ะ) เอาเป็นว่าถ้ารู้ว่าต้องทำไรบ้างก็ทำมันให้เต็มที่แล้วกัน แล้วไอ้ที่อยากได้อยากมี มันจะมาหรือไม่มาก็ต้องปล่อยไปตามเวรนะโยม ( กันช่ายมะว่าเราอยากมีอะไร หุหุ ) เพราะถ้ามันสุดๆ แล้วยังไม่ได้ บางทีก็ต้องทำใจ (ใครว่าภาษาอังกฤษง่ายวะ)
เข้าเรื่องเถิดพ่อคู้น... สาเหตุมันก้อคงมาจากเรื่องข้างบนน่านแหละ ช่วงนี้ก็หาที่บำบัดอารมณ์กานหน่อย ซึ่งเรื่องที่ง่ายๆแล้วดีที่สุดแล้วก้อคงไม่พ้นแหกปากและเอาหูทั้งร้องและฟังเพลง โกรธใครก็เอาเพลงแรงๆ ชอบใครก้อ นิ่มนินึง แอบเพ้อกานไป ดีมากๆ 5555 เหมือนคนบ้าดี.....ช่วงนี้ก็เรยฟังแต่เพลง อิอิ
จบ!!! ไปนอนดีก่า พรุ่งนี้ตื่น ตี4 ไปทามงาน โอ๊ยยยยยยยยย ชีวิตกรู+++
ปล. อัพรูปที่ไปเสม็ดแล้วน้าคร๊าบเพื่อนๆ 5月1日 พักผ่อน!!! เหอเหอ อิอิ หุหุ แหะแหะ......
นี่ก็ผ่านมานานแล้วที่ไม่ได้เข้ามาอัพBlogเลย สถานการณ์คร่าวๆตอนนี้ก็คือเบื่อการทำงานมากๆ ทำมา 8 เดือนหลายๆอย่างเริ่มยุ่งยากมากขึ้น เข้าใจมากขึ้นว่าการทำงานคืออะไร ต้องเจอะเจอกับอะไรบ้าง เข้าใจว่าเพื่อนๆก็คงจะเจออะไรไม่ต่างกัน ไม่มากก็น้อย (คอมเม้นมาบอกกานบ้างเด้อ) อย่างอู๋นี่ก้อเรื่องของภาษาอังกิด แบบว่าโง่ไม่ปรึกษาใคร โง่ไม่ลืมหูลืมตา พูดไม่ได้ซะทีแม้ว่าจะไม่ใช่ภาษาพ่อแม่ แต่มานก็ต้องใช้หากินนะเฟ้ย+++
ทามงานมา 8 เดือนเพิ่งได้รู้สึกว่าพักผ่อน ก็คือช่วงสงกรานต์ได้มีโอกาสไป กุ้ยหลิน ที่จีน 5 วัน อิอิ ชอบมากๆ อากาศดี น่ารักด้วย ตามมาด้วยไปต่อที่เสม็ด อีก 3 วัน หุหุ จนสนิท ทามมาตั้งนานเงินเก็บก็ไม่มีซักบาท ทำไปทำไมก็ไม่รู้ จะซื้ออะไรนักหนา เห่อเงินเดือนไม่เลิก 5555 เฮ้อ.......
โอเค แค่นี้แหละมีไรก็ comment มาคุยกาน แล้วกานเน้อ ปล. จะไปไหนกานก็เรียกหน่อย..... จะไปไม่ไปก็อีกเรื่องนะ แต่เรียกให้รู้ความเคลื่อนไหวหน่อยนะ 8月21日 2 อาทิตย์ผ่านไป เฮ้อ แล้ว ก้อ ผ่านไป 2 อาทิด เหนื่อยจายแทบขาด ปรับเวลากินเวลานอน มะค่อยได้ แล้วยิ่งเรื่องหัวใจยิ่งลำบาก ไม่รู้จะมอบมานไว้ให้ใครเพราะ เยอะจิง(เหอเหอ) จิงๆแล้วมะเจอที่ใช่ ที่ใช่ไม่เจอ มากกว่า เฮ้อ ไม่หล่อแล้วมาตรฐานสูง เซงจิงๆ
อ่า หลังจากมาอยู่ 2 อาทิด รู้สึกว่ายิ่งนับวันยิ่งโง่ เซงจิง เริ่มฟังไม่รู้ หรือศัพท์ มานเยอะขึนก็ไม่รู้แต่ก้อ ยอมรับว่าได้มากกว่าเสีย แล้วเรื่องเงินทองนี่ยิ่งไม่ต้องพูด ทุกอย่างจ่ายเอง การที่ต้องมารับผิดชอบตัวเองทุกอย่าง มานเป็นเรื่องไม่ง่าย ต้องปรับตัวต้องวางแผน ทำให้สำนึกคำแม่ได้ว่า เงินทองมานหายากนะลูก หึหึหึ ไม่มาเจอเองมานไม่เข้าใจครับเพื่อน ๆ ไม่มาทำเองไม่รู้สึกครับ อยากบอก ตอนนี้ยอมรับเลยว่าจะใข้จะทามไรคิดมากขึ้น เรื่องแบบนี้เหมือนความรักอ่ะคับ ไม่เจอกะตัวไม่สำนึก ว่าชีวิตการทำงานจิง การใช้ชีวิตแบบจิงจิงกับคนข้างนอก เป็นไง แต่มันก็ดีมันทำให้เราเรียนรู้ คิดในแง่ดี อย่าไปเครียด กับมานมาก ทำใจให้ได้ ปล่อยวางการงานและภาระเมื่อวันหยุดพักผ่อนมาถึง มองข้ามช็อด กับการใช้จ่ายล่วงหน้าไปซักอาทิดอย่างน้อย(เสนอให้ทามบันชี มีประโยชน์มากๆ เหนตัวเงินออกแล้วจะไม่อยากใช้ confirm จิงๆ) แล้วเพื่อนๆ ก้อคงจะไม่ครียดกับชีวิตการทำงาน...........
ปล. + นี่เป็นความเหนส่วนตัวนะจ๊ะ มีไรก้อเม้นท์ มา
+ คิดถึงเพื่อนๆมากๆ อยาเข้าABAC จะหาเวลาเข้าไปนะ + อยากเจออยากกินข้าวด้วยกันอีก เรียกนะ จะพยายามไป
+ หัวใจด้านชา ใครช่วยรักษาที (เหอเหอ) จิงนะเนี่ย 8月8日 วันแรกสรุปวันแรกของการทำงาน เหอเหอ ตื่นซะ 6 โมงไม่มีอิดออด ด้วยความไฟแรง อยากทำงานจัด ไปอาบน้ามแต่งตัวลงมากินข้าวแล้วก้อ กาดกกาแฟฝีมือคุณแม่ ไปหนึ่งแก้ว เพราะรู้ว่าหลับแน่ถ้าไม่กิน(แล้วไฟแรงไงวะเนี่ย) เสดปุ๊ป 7 โมงออกจากบ้านตามที่วางแผนไว้เป๊ะ เหอเหอ ออกมาถึงเรื่องที่ไม่อยากเจอก้อมาตามความคาดหมายเนื่องจากอยู่หอแล้วไม่ได้ขึ้นรถเมตอนเช้ามานาน โอยรถคนแน่นสุดยอดเบียดกานไปมากว่าจะได้นั่งก้อ อีก 2 ป้ายถึงท่าเรือ เหอเหอ ก็นะนั่งเป็นพิธีหน่อย จบจากรถ้อมาเป็นเรือ มาถึงปากทางเข้าาเรือ ไม่รู้ครายเอาอะไรมาหลอก สุดยอดไปเรย ฮู้เล หางแถวมาเกือบปากซอย ครายอยู่เอแบคก้อประมานตึกM มาเกือบตึก P โอ้แม่เจ้า มะเคยเหน ข้ามแม่น้ำมาได้ก็เปนBTS ละ 555 อันนี้ดีหน่อยได้นั่งกะเค้าบ้าง พอมาถึงเพลินจิต ก้อลงเดินมาถึงตึก เหอเหอใช้เวลา 1ชม 50 นาที สุดยอดไปเรยเพื่อน จากนั้นขึ้นมาเจอการบอกกล่าวไรนิดหน่อยจากฝ่าย HR แล้วก็ เดินชมสถานที่ นั่นไม่เท่าไหร่ แต่หลังจากนั้นตั้งแต่ประมาน10 โมงครึ่ง เหมือน ชม เรียน conver จะบ้า วันนี้คนที่แผนกหยุด(ทำอังคาร-เสาร์) ยกเว้นหัวหน้า แล้วเจ้ากรรมดันเปงฝาหรั่ง ชื่อdominic เหอเหอ คุยกานทั้งวัน ปวดหัว แต่ก็ดี วันแรกเค้าก้อสอนไรมาเยอะ เหมือนกัน เช่นวิธิส่งเมลไปคุยกะคนในบริสัด เรื่องราวของฟุตบอล Liverpool / Man-u หาเพื่อน ที่เปนแฟนแมนยูให้อีกต่างหาก กลัวไม่มีเพื่อน เพราะแผนกนนี้มี 6 ซัด Liver ไป 3 ที่เหลือ เปง ปืน ผี และ อะไรไม่รู้อีกทีม ส่วนเรื่องงานก็พาทัวร์ system ของบริสัด อย่างสนุกสนาน และคิดว่ารุ้เรื่องหรอ อิอิ แถมได้ใช้ Lotus Notes เปงครั้งแรก มีความรู้สึกว่ากลับมาโง่เหมือนจับ windows ครั้งแรก แต่น้อยกว่า นิดนึง อิอิ พอหนึ่งวันผ่านไป 5 โมง คุน Dom ก้อ กลับบ้าน เค้าว่ามาตั้งแต่6โมงเช้า เหอเหอ ทามงาน6-7วันต่ออาทิตย์ (อาทิตย์นึงมี7วันเองนี่หว่า พูดเหมือนมี 10วัน) เหอเหอ แล้ว ก้อเลยsay goodbye ก่อนจากยังฝากความรู้ไว้อีกนะ เพื่อนๆรู้ป่าวว่า old trafford ของชาวผีแดงเรา มีฉายาที่เหล่าคนเกลียดเรียกว่าอะไร เราก้องง อารายวะ เค้า ว่า castle greyskull เหอเหอ ไม่รู้จัก เค้าเรยบอกว่าอยู่ใน He man เจ้าจักรวาล มานเปนที่อยู่ของหัวหน้าปิสาด 555 รู้แล้ว แต่ไม่เคยดูอยู่ดี เฮ้อ แล้วเค้าก็กลับ เราก้อนั่งต่ออีกชม นี่ก้อใกล้ 6 โมงละ กลับซะที เหอเหอ มาทำวันแรกสรุปได้ว่า สาวๆน่ารักคับ ขอบคุณคับ 8月5日 ก่อนจะทำงาน ฮ้า....สวัสดีเพื่อน มาแว้วๆๆ นี่อู๋ก้อ กะลังนับถอยหลังก่อนเริ่มงานเหลืออีก 2 วันๆ เหอเหอ เพื่อนๆคิดว่ามันควรจะไปเที่ยว มันควรจะว่างใช่ไหม ป่าวป่าว แม่งงานเยอะโครต สะสางที่ต้องทามเหมือนต้องไปอาบน้ำหมาก่อนไปทำงาน ไม่เกี่ยวกานใช่มะ น่านแหละที่ทำอยู่ ฮือๆ เส้าโครต......
มาเล่าเรื่องช่วงที่ผ่นมาดีก่า เหอเหอ หลังจากสึกก้อไม่ไรพักผ่อนหาเพื่อน แล้ว ก้อเริ่มหางาน แต่ช่วงที่ได้งานนี่ก้อดีนะสนุกดี ไปสมัครงานที่บริสัด มานเลย ด้านกานไปดุ่มๆ มีปุ๊ยกะปิ๊เปนเพื่อนร่วมชะตากรรม เหอเหอ เราก็เริ่มด้วยการนัดหนอนบ่อนไส้ ฮ่าๆ เราได้พี่เรน43 เป็นผู้ช่วยในการส่ง เรซูเม่ให้ เพราะท่านพี่ทำอยู่ที่นั่นอยู่แล้ว ไปถึงก้อส่งเลยแล้วก้อมะต้องทามไรนั่งรอแล้วบอสเค้าก้อมาทักคุยๆ ไม่ถึง15นาทีก้อกลับ วันรุ่งขึ้น....พระเจ้าโทรมาเรียกไปสัมพาดอีกอาทิดให้หลัง เหอเหอเร็วโครตพอถึงวันสัมพาด ก้อไป อารมเหมือนเหมือน Feot ประมาน 20 นาที กะ หรั่ง 2 คน เหอเหอ เปนการสัมพาดที่คุยเรื่องฟุตบอลเยอะมาก ประเสริฐจิงๆ เหอเหอ แล้วก้อผ่านไป กลับบ้าน วันรุ่งขึ้นมานก้อโทรมาบอกว่า ได้งานแล้วนะคะ รวดเร็วมากยังตื่นเต้นไม่สุดเลย แต่ก้อ ดี ทรมานว่ะ เวลารออ่ะ เค้าบอกว่าอาทิดหน้ามาเซนสันยานะคะ เอ่อ เอาเรยหรอ แล้ววันพรึหัดที่ผ่านมาก่อเรยไปเซ็นสัญญา เหอเหอ
เร็วปานฟ้าฟาด วันที่ 8 เริ่มงาน โอ๊ยๆๆ ดีจายที่ได้งานแต่เสียจายที่ตอนนี้ต้องเคลียของ เตรียมตัวบานเรยอ่ะ ยิ่งงานคอมของแม่นะ เหอเหอ อย่าให้พูด บานเรย เฮ้อๆๆ ก้อต้องก้มหน้าก้มตาทามไป บ่นไม่ได้ เด๋ว แม่ไม่ทามข้าวให้กิน ส่วนเรื่องของปุ๊ย ปิ๊ ก้อไป ติดตามใน space มานเองละกาน คาดว่าคงจะมีอะไรอยากเล่ากานเอง เหอเหอ เล่าให้เด๋วไม่ได้อารมณ์ เนาะ........
ปล. - ขอบคุณ พี่เรน'43 ที่ช่วยในการได้งานครั้งนี้นะครับ(ดูดข้อมูลมาเยอะพอควร อิอิ)
- ขอบใจ แจน ที่คอยถามเรื่องงาน หวังว่าจะได้ไปกินข้าวกานนน้า
- ถึงแพท ฝาหรั่ง ที่จะไปเป็นอากาศ(แอร์) ที่ต่างประเทศ ห้ามลืม(ของฝาก)ชั้น เป็นอันขาด เมื่อกลับมา เข้าใจป่าว
- ถึงเพื่อนๆ ที่คอยถามไถ่ และ บอกให้ up space ขอบจายจิงๆ
- ขอบใจ ปุ๊ย-ปิ๊ ที่ร่วมกานเดินหางาน สู้กานต่อไปนะเพื่อนๆ แล้วจะนัดกานไปกินข้าว ใครเบี้ยวกูโดน
- ขอบคุณ บริสัด DST ที่หลงรับเราไปทำงาน เหอเหอ เดี๋ยวรู้......อิอิ
7月29日 ขี้เกียจ ช่วงนี้ขี้เกียจ อัพ Space เอาไว้ก่อนนะเพื่อน มีไรก็โทรมา.... เออ >>> ความรักมีไว้ให้คนที่ไม่รู้จักจำ <<< 7月12日 OuOuh Return สวัสดีเพื่อนๆ หายไปสองอาทิตย์เปงงายกานบ้าง นี่สึกมาสองวันแล้วยังคุยกะเพื่อนไม่หมดเลย อยากเจอจิงๆ ส่วนพวกที่เจอที่คุยกันแล้ว ก็พอสรุปคำถามยอดฮิตได้แค่ว่า ได้ไรมาบ้าง? กะ เจอผีป่าว? จะตอบกานไปเป็นรื่องๆละกันนะ
เรื่องแรก ถ้าถามว่าได้ไรมาบ้าง ก็เยอะนะ ประเด็นคือ เราได้มีเวลาอยู่กะตัวเองมากขึ้น ได้มองได้สำรวจตัว ได้มีเวลาตั้งถามให้ตัวเอง แล้วก็มีเวลาตอบในสิ่งที่เราถาม มันก็อาจจะทำให้เราเข้าใจตัวเองมากขึ้น (มั๊ง) เราว่ามันเป็นสิ่งที่ดีนะเพื่อนลองทำดู เอาแค่วันละ 5-10 นาทีต่อวัน ทิ้งทุกอย่างแล้วสงบสติอารมณ์ มาทบทวน มาถาม มาตอบ ในสิ่งที่เราทำ ในแต่ละวัน แล้วลองมองหาจุดเชื่อมต่อ ว่าวันนี้กะเมื่อวานมันมีผลต่อกันอย่างไร ดีหรือไม่ดี แล้วถ้าเราทำหรือไม่ทำลงไปวันนี้จะสบายขึ้นหรือป่าว ลองดูสิ แล้วสิ่งที่ตามก็คือ การจัดเวลา การวางแผน รวมถึงการจัดวางตัวเองให้อยู่ร่วมกับคนอื่นได้ แล้วมันก็จะทำให้ชีวิตมันเหมือนยืดหยุ่นได้ ฝากไปลองกันดู ( นี่ความเห็นส่วนนะ )
ต่อมาก็คงจะเป็นเรื่องการเป็นพระ เหอเหอ เป็นพระใหม่ที่แสนจะกดดัน บวชใหม่อารายก็ไม่ได้ ยิ่งเรื่องสวดมนต์จะให้จำได้ใน 3วัน 7วัน ก็ใช่เรื่อง เป็นพระได้หนึ่งอาทิตย์ เท่านั้นเสาร์ต่อมา ก็ได้ไปนั่งรับน้อง เอ้ยพระใหม่มาบวช ไปนั่งในพิธีเลยเหอเหอ อันนี้ไม่เท่าไหร่ พระเยอะ สวดไม่เปงก้อ มะเปงไร รอดไป แต่พอวันอาทิตย์เท่านั้นแหละ โดนเจ้าอาวาสจับไปงานทำบุญบ้าน กรรมเวรพระก็หนีไม่พ้น นิมนต์ไปนั่งกัน 9 รูป เราพระใหม่อันดับสุดท้ายเหอเหอ 8 รูปแรกกันสวดกานยับ เรานั่งกริบสวดไรก็ไม่ได้ เหงื่อแตกเหมือนวิ่งมาไกลๆ ญาติโยมก็นั่งซะชิดเหมือนถูกจับผิดตลอดเวลา พอท่อนที่คุ้น ก็เร็วซะ เฮ้อ....เส้า บอกได้คำเดียว กลับถึงวัดก็ภาวนาว่าอาทิตย์หน้าอย่าเปงอย่างนี้อีกเลย ไม่น่าเชื่อว่าจะศักสิทธิ์สุดๆ มากๆ คนอะไรก็ไม่รู้ ไม่มีงานทำบุญบ้าน แต่ได้งานสวดครบรอบวันตาย โศกหนัก กริบหนักเลย ไม่กล้าแม้แต่จะอ้าปาก แล้วที่ดีกว่านั้น ญาติโยมนี่แทบจะมานั่งตัก ใกล้มากๆ เอาง่ายๆว่าอายเหอะ เหอเหอ......
เรื่องที่สอง ที่รอคอย ผี-อี-ผี อันนี้หนัก สามคืนแรก มันสบายๆ มาคืนสี่ก่อนนอนน้องสวดมนต์ ดันขยันท่องบทแผ่เมตตาฉบับละเอียด พร้อมคำแปล เหอเหอ สวดเสด 5 ทุ่มนอน 5 ครึ่งมาเลย ที่หน้าต่างเหมือนมีคนมาร้องโหยหวน แต่เค้าช่างสูงเหลือเกิน หรือปีนหน้าต่างมาร้องก็ไม่รู้ แล้วมากันเปนหมู่คณะเลยประสานกันซะ แล้วปอดแข็งแรงด้วย ซัดไปเกือบ 20 นาที แล้วไป เหอเหอมะช่ายหมาแน่นอน เพราะห้องอื่นขังไม่นอน แต่ไม่ได้ยิน สรุปคืนนั้นนอนไม่หลับ เหอเหอ... ( เรื่องที่คนแกล้งไม่เล่านะ ) ถัดไปอีก 4 วันก่อนสึกอันนี้ไม่รู้คนหรือป่าว คือมันมาเค้าะประตู ดังมาก จังหวะเท่ากานเป๊ะ ตอนเที่ยงคืนครึ่ง ไม่รู้ว่าเคาะนานยังแต่พอเราลืมตามันหยุด ทุกอย่างกริบ แล้วที่กว่านั้น หลานชายเรา วันนั้นมานอนด้วยกัน เช้าจะไปถือย่ามให้ มันนอนนิ่งพริ้มเลยแล้วบอก หลับสบายไม่ได้ยิน ดีเนาะผี มาหลอกพระ ซะงั้น.... เด็ดๆก้อมีแค่เนี้ยพิสูจน์ไม่ได้ อ่ะ ครายอยากรู้ จากปาก ก้อโทรมาละกาน
วันนี้แค่นี้แหละ คิดถึงเพื่อนๆมากๆ แล้วจะไปหาที่ ม. นะ เจอกาน
ปล. -การหยุดมองเป็นสิ่งที่ดี แต่การหยุดเดิน มันเป็นการหยุดชิวิตตัวเอง
-การอยู่คนเดียวไม่ได้แย่อย่างที่คิด
-ชีวิต คือความสมดุลเสมอ ธรรมชาติก็เช่นกัน มีแสงมีเงา ทุกอย่างที่เหนว่าเลวร้ายลองดูสิมีสิ่งมีสิ่งที่ดีซ่อนอยู่หา ให้เจอแล้วมองมันซะ
-ขอบคุณทุกคนที่มางานบวชเรานะ ส่วนคนที่มาก้อไม่ต้องคิดมากนะ ไว้ไปกินข้าวกาน....
6月24日 ก่อนจะเป็นพระ (ยังอาจจะเพ้อเจ้อ) พุ่งนี้ก้อบวชแล้ว รู้สึกดีจิงๆ แต่ก็ อด ตื่นเต้นไม่ได้ เพราะกลัวตอนอยู่ในโบสถ์แล้วจำบทสวดไม่ได้อ่ะ น่ากัวจิงๆ ได้ข่าวว่าครายท่องไม่ได้เค้ายกเลิกงานบวชเลย เหอเหอ หลอนจิง อิอิ พูดแล้ว ก้อ สักหน่อย entry ที่แล้ว comment เยอะดี ขอบจายมากๆ ------>> ต่างคนต่างจิตใจ นานาจิตตัง นะ ต่างมุมมอง ก้อ เห็นต่างกันไป....ไม่ว่าความรักจะดีหรือร้าย ก้อถือซะว่ามันคือน้ำจิ้มให้ชีวิตมีรสชาติแล้วกาน จะเผ็ดไปหวานไป มันก้อไม่ทำให้ชีวิตจืดชืดเนาะ........ |
|
|
